Waarom wij bestaan
Het probleem, in het nieuws
Op 9 november 2026 meldde de NOS dat mensen die in meer dan één EU-land werkten hun pensioen niet kunnen overzien: "Er is geen instelling die al hun pensioenaanspraken verzamelt." Dat gat is waarom PensionHunter bestaat.
Onze reactie
De gratis officiële routes komen altijd eerst. Maar vanuit het buitenland lopen ze vaak vast bij de eerste stap. Ze vragen om een nationale digitale inlog die je na vertrek moeilijk of niet meer krijgt (DigiD in Nederland, MyGovID in Ierland, BankID in Zweden), of om een nationaal nummer dat je niet meer hebt. Ze vragen de naam van de regeling, terwijl mensen de werkgever onthouden, en werkgevers fuseren, krijgen een nieuwe naam of houden op te bestaan. En ze zeggen dat je contact moet opnemen met de uitvoerder, niet welke regeling je jaren hield of wie die vandaag beheert.
Dat gat is waarom PensionHunter bestaat. Wij zoeken uit welke regeling je jaren hield en wie die vandaag beheert, met officiële bronnen, en een onderzoeker blijft bij je zaak tot die is afgerond en schrijft elk verzoek dat je zelf ondertekent en verstuurt. Alleen identificatie: geen advies, geen provisie, en wij treden nooit namens je op. Voor pensioenfondsen is er het gratis Global Pension Finding Register: oud-deelnemers laten één doorstuuradres achter, zodat een fonds dat hen niet zelf mag opsporen toch gevonden wordt.